donderdag 17 september 2009

Machinegeweervuur

De Airborne-veteranen die deze week in het kader van de 65ste herdenking van de Slag om Arnhem een bezoekje brengen aan de John Frostbrug, zullen er toch even raar opkijken.
Want net als in de septemberdagen van 1944 klinkt er hevig machine- geweervuur vanonder de Arnhemse overspanning die zo broodnodig was om het Derde Rijk ten val te brengen. Althans, het líjkt op machinegeweervuur.
Bij nader inzien blijkt het staccato geratel niet afkomstig van een machinegeweer, maar van een drilboor die in het kader van rioolwerkzaamheden korte metten maakt met de kadewand.
Foto: Marco Bouman/De Gelderlander

dinsdag 15 september 2009

Inzingen

Er is dan weliswaar nog altijd geen schop de grond in gegaan, de hakken staan al geruime tijd stevig in het zand als het om Rijnboog gaat. En de discussie over de voors en de tegens van een haven in de Nieuwstraat is inmiddels behoorlijk verzuurd.
Vandaar wellicht het klaterende applaus van tegen- én voorstanders dat Binnenstadskoor Arnhem maandagavond oogstte bij de behandeling van het plan Kunst aan de Rijn voor het Havenkwartier in Rijnboog.
De zeventien leden van het koor hebben daar zo hun mening over, maar die verwoordden ze in de inspraakronde heel muzikaal op de wijs van Vader Abrahams Kleine café aan de haven:


Ik woon met plezier hier in Arnhem, gelegen in 't groen paradijs van ons land,
de heuvels, de parken, de lanen, de stegen een vogel die eet uit je hand.
Rivieren en dalen, langs beken verdwalen, 't is bijna niet meer Nederland,
slechts één plek kan mij niet bekoren: de binnenstad is als een zee zonder strand.

Refrein:
Daar bij die beek ligt de beek van ons Arnhem,
haar helder water stroomt altijd maar voort,
zij kan het hart van de stad doen herleven,
boven de grond - dat is de plek waar zij hoort.

2. De Rijnboog zo heten de plannen om Arnhem allure te geven voortaan,
het centrum moet bruisen, het geld dat moet rollen, de kade zal niet meer bestaan.
De Rijn in de stad door een haven te graven, een gat vol met water van ver,
terwijl toch vlakbij levend water als gave, ons hart vult met warmte en flair.

Refrein

3. Cultuur is verheven tot heiligste streven, 't museum nog groter dan groot,
de Zuidrand heeft nu haast geen aandacht gekregen, valt letterlijk buiten de boot.
Het draagvlak steeds kleiner, dus moet het nu fijner, gemeente die is bijna blut,
een bouwput als die van 't station vele jaren, dat heeft onbetwistbaar geen nut.

Refrein

4. Stel voor dat de Jansbeek het gat nu gaat vullen waar eens het station was gedacht,
dan krijg je een haven om echt van te smullen, waar niemand hem ooit had verwacht.
't Museum dichtbij en de Zuidrand ook blij, als perron zijn dan steigers in beeld,
het geld dat bespaard wordt gaat zo naar de burgers en wordt maar behoefte verdeeld.

Refrein

Foto: Marco Bouman/De Gelderlander

maandag 14 september 2009

Trots op Rita

Dat de Arnhem- se politicus Bert Geurtz (rechts met bril) trots is op Vitesse is te zien aan zijn geelzwarte sjaal. Maar Bert is ook trots op Rita Verdonk (met roze sjaal), ook al studeerde zij in Nijmegen. Geurtz, oud-lid van de lokale partijen Zuid Centraal en Pro Arnhem gaat in de regio aan de gang met de beweging Trots op Nederland.
Bert moest heel lang hengelen naar toestemming van 'La Verdonk', maar zondagmiddag was op de eretribune van de Arnhemse GelreDome te zien dat alles koek en ei is. Samen met Verdonks partner Peter Willems (fervent NEC-aanhanger) keken de politica naar de streekderby tussen Vitesse en NEC.
De voetballers hielden het uiteindelijk op een remise (2-2). Dat kwam ze bij 'Trots op' wel goed uit. Want over één ding zijn ze het daar alvast niet eens: wie de nummer 1 van Gelderland is.

Foto: Hans Broekhuizen/De Gelderlander

Slingers

De sfeer zat er zondagmiddag bij Vitesse-NEC in GelreDome al vóór de derby der derby's goed in. De sfeercommissie had wat slingerkanonnen laten aanrukken die vlak voor de Oost Tribune voor een geel gordijn zorgden op het moment dat de voetballers het veld betraden.
Waar niet mee was gerekend, was de wind. Die voerde het leeuwendeel van de slingers mee naar de helft van NEC. Het lag er zo vol dat het duel een minuut of vijf te laat begon omdat eerst de rommel moest worden opgeruimd.
Wie bijgelovig is, zou het kunnen zien als een voorteken. Vitesse verspeelde in de laatste minuten van het duel een 2-0 voorsprong (eindstand 2-2). Was het opnieuw feest aan de kant van NEC.
Foto: Hans Broekhuizen/De Gelderlander

donderdag 10 september 2009

Dagelijks brood

Bezoekers van Luxor Live in Arnhem moeten vrijdagavond hun concertkaartje na binnenkomst niet meteen in de prullenbak gooien. Het Arnhemse poppodium verloot onder de aanwezigen een ontbijtje voor twee bij Josephine Coffee in de Korenstraat, op een steenworp afstand van de voormalige bioscoop.
Dat ontbijt kan meteen de volgende dag genuttigd worden. Wie de namen van de optredende bands ziet, heeft geen vragen meer over de ludieke actie. Dat zijn namelijk zZz en Daily Bread. Oftewel: eerst slapen, dan eten.

maandag 31 augustus 2009

Zwalkende beelden

Zondag tijdens het World Statues Festival in Arnhem werden de 139 deelnemers attent een handje geholpen om op hun sokkel te klimmen. Elke deelnemer vond naast zijn of haar podium een keurig geconstrueerd opstapje. Drie opgestapelde bierkratten maakten het de deelnemers mogelijk het strijdtoneel te bestijgen. Waarom een moeilijke constructie bedenken als het ook zo simpel kan. Wij van de Berenkuil vroegen ons wel af: wat is er met dat bier gebeurd. Even snel gerekend, kwamen we uit op een totaal van zo'n drieduizend liter pils. De beelden zullen het niet hebben weggetikt, want probeer na drie kratten bier nog maar eens stil te staan...

Foto: Harold Schuil/De Gelderlander

vrijdag 28 augustus 2009

Levende standbeeldenstorm

Net als je denkt dat de verzuiling zo onderhand geëuthana- seerd, overleden, gecremeerd, begraven, vergeven en vergeten is, valt er een bericht op de digitale deurmat.
Er blijkt dat bij de komende editie van Living Statues in Arnhem sprake zal zijn van katholieke inbreng.
Het mag dan 443 jaar en 20 dagen geleden zijn dat de Beeldenstorm losbarstte, het is niet te hopen dat er zondag in Arnhem nog haatdragende Calvinisten rondlopen.
De pastoor, die de groep RK-beelden begeleid, wil als een goede herder nog even geheim houden welk Bijbels tafereel zijn schaapjes uitbeelden. Wel zo veilig, mocht er spontaan een Levende standbeeldenstorm uitbreken.

Werken(?)

Acht mannen, tellen we op deze foto van rioolwerkzaamheden op de Oranjewachtstraat in Arnhem. Acht mannen, in felgekleurde hesjes, veiligheidshelm op het hoofd - de meesten in elk geval.
Tot zover is het duidelijk. Alleen... wie er werkt is minder helder. Er wordt vooral druk gepraat, sjekkie op de lip. De enige die echt bezig is, blijft onzichtbaar in de duistere cabine van de graafmachine. Want die (ook al is dat op de foto niet te zien) beweegt wél.
Foto: Marco Bouman/De Gelderlander

donderdag 27 augustus 2009

Kaalslag



Met stille trom werd donderdag het kunstwerk Someone Lost His Hair verwijderd van dak van het pand waar, naast Volkshuisvesting, ook de redactie van De Berenkuil is gevestigd. De toevallige gelijkenis met werk van beeldend kunstenaar Theo Konijnenburg, die zich net als kunstenaar Olivië liet inspireren door de uitvergrote haardos van Playmobil-poppetjes, deed nog het meeste stof opwaaien. Voor zover wij hebben kunnen observeren, hebben zich geen volksstammen kunstminnende Arnhemmers staan vergapen aan de creatie. Vraag is of filerijdende automobilisten op de John Frostbrug nu op de rem zullen trappen, uitroepend: 'Hééé! Het haar is weg!'.

maandag 24 augustus 2009

Tram naar de Korenmarkt



Een tram in trolleystad Arnhem? Een Arnhemmer op vakantie dacht even dat hij een fata morgana zag. Het lag niet aan de warmte, deze tram, lijn 1 van De Lijn, gaat echt naar de Korenmarkt. Niet het Arnhemse plein, maar een naamgenoot in de Belgische plaats Gent. Tweehonderd kilometers scheiden Korenmarkt en Korenmarkt. Met de auto duurt het ritje twee uur en tien minuten. De trip per bus, trolley en tram afleggen is een klus voor de liefhebber; dat duurt toch zeker een uurtje of elf.

Foto: Cor van der Meijden